قلب خودرادرکوره دل سوزانده وخاکسترآنراتحت
عنوان سلام تقدیم شماخواهرزاده گرامی میدارم.
پاکی دستانت راسپاس می گویم که چه صادقانه به سویم آمدند غایت چشمانت رابه نظاره می نشینم که چه معصومانه امتدادنگاهم رایاری می کنندوصدای دل انگیزت رادوست دارم که چه غریبانه بردل می نشیند.

این چند روزی میشه که عین اون افراد بیکار میشینم خونه و میخوابم نمیدونم هوای تهران اینجوریم کرده و یا نه این که مدرسه ها که یه ماه مونده بازم شه استرس اش منو ورداشته.

الان میرم مغازه مشمد بابا و با مشد اسدخان اعلیا المفاتح که عموی بنده هستند به دیالوگ مینشینم به امید آنکه راحت و خوشحال و شاد و خرم باشم.

به امیر روزهای آبی نیلوفری