دقیقا این پنجشنبه بود که از کلاس می اومدم و از جلوی دکه روزنامه فروشی رد میشدم که یه دفعه چشم خورد به روزنامه " همشهری" که نوشته بود

این هفته خلاصه رمان "شرط" نوشته آنتوان چخوف

گرفتم فقط بخاطر اون رمانش و وقتی با اشتیاق به خونه رسیدم زود کتابچه رو باز کردم و شروع کردم به خوندن

بعدا خیلی ناراحت شدم. دقیقا زمانی که بانکدار بی لیاقت داشت نامه جوان رو میخوند.

دقیقا اونجا

بعد ها فکر کردم که تو این دنیا شرط و خاطر بازی هوس است و هیچ و پوچ

دربارش یه فکری کنین

پینوشت: پیشاپیش روز معلم رو هم تبریک میگم به همه

همین